Napadi jemenskih Huta na Međunarodni aerodrom u Rijadu ukazuju na to da čak i najsavremeniji sistemi protivvazdušne odbrane Saudijske Arabije imaju svoja ograničenja, ocjenjuju vojni stručnjaci.
Huti u svojim napadima koriste kombinaciju dronova i raketa različitih brzina, što otežava presretanje projektila i probijanje višeslojne protivvazdušne odbrane kraljevstva.
Navaf Obaid, viši saradnik na Odjeljenju za ratne studije Kraljevskog koledža u Londonu, za Al Džaziru je izjavio da Huti nisu ostvarili značajan napredak u razvoju sopstvene vojne tehnologije. Prema njegovim riječima, njihovi domaći kapaciteti uglavnom su ograničeni na proizvodnju određenih raketa i dronova niže klase, dok je njihov raketni arsenal pretežno oružje iranskog porijekla, uz određene kineske tehnološke uticaje.
Obaid smatra da su povremeni proboji saudijske protivvazdušne odbrane očekivani, imajući u vidu ogromnu teritoriju Saudijske Arabije i njenu granicu sa Jemenom. „Koliko god da imate višeslojni sistem protivvazdušne odbrane, uvijek će jedan napad proći“, rekao je on, dodajući da saudijske snage uspijevaju da osujete desetine pokušaja napada Huta.
Sigurnosni analitičar Volfgang Pustaj je za Al Džaziru naveo da je saudijski sistem protivraketne odbrane prvenstveno razvijan za suprotstavljanje prijetnjama iz Irana, te da bi nakon posljednjih napada Saudijska Arabija mogla preusmjeriti dio svojih odbrambenih kapaciteta prema Jemenu.
Među najnaprednijim raketama kojima Huti raspolažu su balistička raketa srednjeg dometa „Palestina-2“ sa dometom od oko 2.000 kilometara i hipersoničnim mogućnostima, kao i raketa „tufan“ koja podsjeća na iransku raketu „gadr“. Takođe posjeduju rakete kraćeg dometa poput „burkana“ i „badra“, za koje se vjeruje da su iranskog porijekla i korištene su u ranijim prekograničnim napadima na Saudijsku Arabiju.
Snage međunarodno priznate jemenske vlade, koje podržava Saudijska Arabija, ranije su saopštile da Huti dobijaju pomoć od iranskog Korpusa islamske revolucionarne garde u razvoju novih krstarećih raketa.
